Sophos Endpoint Standard czy Advanced: aktualne przyporządkowanie
Starsze instrukcje Sophos Fusion (dawniej Sophos Central) rozróżniają Endpoint Standard i Endpoint Advanced. Nazwy te nie są już wiarygodnym kryterium wyboru podczas obecnego wdrożenia Windows. W Sophos Fusion dostępna licencja, oferowane produkty i Agent Mode określają, jakie komponenty ochrony otrzyma urządzenie.
Przy przejmowaniu starego procesu instalacji nie należy więc szukać nowego instalatora o tej samej nazwie. Najpierw ustala się ochronę wymaganą operacyjnie. Następnie wybiera się instalator dostępny we własnym tenancie i sprawdza go na urządzeniu pilotażowym.
Nie przekładać dawnych terminów bezpośrednio
„Standard” i „Advanced” oznaczały wcześniejsze pakiety funkcji. Nie można ich trwale przypisać do jednej aktualnej licencji ani jednego pliku Setup. Sophos może dalej rozwijać nazwy produktów, Bundle i prawa licencyjne, a istniejący Agent może otrzymywać lub tracić komponenty przez Manage Software.
Dla instalacji technicznej szczególnie istotne są obecnie następujące Agent Modes:
| Agent Mode | Ochrona na urządzeniu | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|
Endpoint | pełna ochrona Sophos Endpoint bez funkcji XDR | Sophos jest głównym produktem ochronnym |
XDR | pełna ochrona Endpoint z funkcjami XDR | potrzebne są Investigation i rozszerzona telemetria |
XDR Sensor | detekcja XDR bez ochrony antimalware Sophos | za ochronę nadal odpowiada obsługiwany produkt zewnętrzny |
Ważne:
XDR Sensornie jest następcą Endpoint Standard ani uproszczonym antywirusem. Ten tryb sam nie chroni urządzenia przed malware.
Sprawdzić aktualny zakres oprogramowania
W My Environment > Computers & Servers pola Agent mode i Agent mode status pokazują zakres istniejącego urządzenia i oczekującą zmianę. Wartości takie jak Product unassigned lub Upgrade available są oceniane operacyjnie przed dodaniem oprogramowania.
Dla nowego komputera punktem wyjścia jest My Environment > Installers. Download Complete Windows Installer wykorzystuje pełny zakres wynikający z licencji. Choose Components celowo ogranicza wybór. Widoczne opcje zależą od tenantu i jego licencji; stara tabela porównawcza produktów nie jest miarodajna.
Instalator jest związany z tenantem. Nie udostępnia się go publicznie i po wdrożeniu usuwa z ogólnych zasobów. Jeśli kopia została rozpowszechniona bez kontroli, wcześniej pobrane instalatory można unieważnić w Sophos Fusion.
Nie instalować ponownie istniejących urządzeń bez potrzeby
Zakres oprogramowania zmienia się zwykle przez Manage Software. Urządzenie musi być online i móc przetworzyć zmianę podczas następnej aktualizacji. Następnie ponownie sprawdza się lokalne komponenty, Agent Mode, efektywne polityki i Health State.
Zmiana jest zwykle przetwarzana w ciągu godziny, gdy urządzenie jest online i wykonuje aktualizację. Dodanie lub aktualizacja do pełnej ochrony Sophos może usunąć wykrytą ochronę innej firmy, dlatego jest to planowana migracja, a nie niegroźna korekta licencji.
Ponowna instalacja nie jest standardową metodą tylko dlatego, że zmieniła się nazwa licencji. Zwiększa ryzyko problemów z konkurencyjną ochroną, Tamper Protection, rejestracją i restartem, nie wyjaśniając automatycznie błędnego Agent Mode.
Który artykuł prowadzi dalej?
Pełna aktualna instalacja z urządzeniem pilotażowym, opcjami instalatora, wierszem poleceń i odbiorem znajduje się w Instalacja Sophos Fusion Intercept X w Windows. Tryb agenta Sophos Endpoint i zarządzanie oprogramowaniem wyjaśnia późniejsze dodawanie i usuwanie komponentów. Do automatycznego wdrożenia służy Wdrażanie Sophos Endpoint w Windows z wiersza poleceń.